Małżeństwa mieszane
Podstawą udzielenia zgody na takie małżeństwo jest uzyskanie od
biskupa diecezjalnego dyspensy dla małżeństw mieszanych. Prawo
Kanoniczne przewiduje następującą regulację tego zagadnienia:
Kan. 1124 - Małżeństwo między dwiema osobami ochrzczonymi, z
których jedna została ochrzczona w Kościele katolickim lub po
chrzcie została do niego przyjęta i formalnym aktem od niego się
nie odłączyła, druga zaś należy do Kościoła lub wspólnoty
kościelnej nie mającej pełnej łączności z Kościołem katolickim,
jest zabronione bez wyraźnego zezwolenia kompetentnej władzy.
Kan. 1125 - Tego rodzaju zezwolenia może udzielić ordynariusz
miejsca, jeśli istnieje słuszna i rozumna przyczyna, nie może go
jednak udzielić bez spełnienia następujących warunków:
1° strona katolicka winna oświadczyć, że jest gotowa odsunąć od
siebie niebezpieczeństwo utraty wiary, jak również złożyć
szczere przyrzeczenie, że uczyni wszystko, co w jej mocy, aby
wszystkie dzieci zostały ochrzczone i wychowane w Kościele
katolickim;
2° druga strona winna być powiadomiona w odpowiednim czasie o
składanych przyrzeczeniach strony katolickiej, tak aby
rzeczywiście była świadoma treści przyrzeczenia i obowiązku
strony katolickiej;
3° obydwie strony powinny być pouczone o celach oraz istotnych
przymiotach małżeństwa, których nie może wykluczać żadna ze
stron.
- Wyżej wymienione elementy wymagane są do ważności takiego
małżeństwa. Ponadto należy również pamiętać o zachowaniu formy
kanonicznej. Brak takiej formy może być później podstawą do
rozpoczęcia procesu o nieważność małżeństwa - mówi mgr prawa
kanonicznego Małgorzata Baran.
Kan. 1127 - § 1. Co do formy małżeństwa mieszanego należy
zachować przepisy kan. 1108. Jeśli jednak małżeństwo zawiera
strona katolicka ze stroną niekatolicką obrządku wschodniego,
kanoniczna forma zawarcia wymagana jest tylko do godziwości; do
ważności zaś konieczny jest udział świętego szafarza, z
zachowaniem innych wymogów prawa.
Tylko te małżeństwa są ważne, które zostają zawarte wobec
asystującego miejscowego ordynariusza albo proboszcza, albo
wobec kapłana lub diakona delegowanego przez jednego z nich; a
także wobec dwóch świadków, według zasad wyrażonych w następnych
kanonach.
- Oznacza to ze zawsze w zwyczajnych okolicznościach, gdy nie ma
trudności w udaniu się do kapłana katolickiego bez trudności
fizycznych i moralnych, zawsze winien uczestniczyć kapłan - jako
świadek urzędowy zawieranego małżeństwa oraz dwaj świadkowie
zwyczajni dodaje Małgorzata Baran.
Takie wymagania stawia przed Młodymi Parami Kościół katolicki.
Warto jednak wiedzieć, jak wyglądają śluby wyznawców innych
religii. Oto kilka przykładów, które pomogą porównać formalności
oraz atrakcyjność samych ceremonii w różnych wyznaniach.
źródło: wesele24.com
fotografia ślubna