Małżeństwa mieszane



Podstawą udzielenia zgody na takie małżeństwo jest uzyskanie od biskupa diecezjalnego dyspensy dla małżeństw mieszanych. Prawo Kanoniczne przewiduje następującą regulację tego zagadnienia:

Kan. 1124 - Małżeństwo między dwiema osobami ochrzczonymi, z których jedna została ochrzczona w Kościele katolickim lub po chrzcie została do niego przyjęta i formalnym aktem od niego się nie odłączyła, druga zaś należy do Kościoła lub wspólnoty kościelnej nie mającej pełnej łączności z Kościołem katolickim, jest zabronione bez wyraźnego zezwolenia kompetentnej władzy.

Kan. 1125 - Tego rodzaju zezwolenia może udzielić ordynariusz miejsca, jeśli istnieje słuszna i rozumna przyczyna, nie może go jednak udzielić bez spełnienia następujących warunków:

1° strona katolicka winna oświadczyć, że jest gotowa odsunąć od siebie niebezpieczeństwo utraty wiary, jak również złożyć szczere przyrzeczenie, że uczyni wszystko, co w jej mocy, aby wszystkie dzieci zostały ochrzczone i wychowane w Kościele katolickim;

2° druga strona winna być powiadomiona w odpowiednim czasie o składanych przyrzeczeniach strony katolickiej, tak aby rzeczywiście była świadoma treści przyrzeczenia i obowiązku strony katolickiej;

3° obydwie strony powinny być pouczone o celach oraz istotnych przymiotach małżeństwa, których nie może wykluczać żadna ze stron.

- Wyżej wymienione elementy wymagane są do ważności takiego małżeństwa. Ponadto należy również pamiętać o zachowaniu formy kanonicznej. Brak takiej formy może być później podstawą do rozpoczęcia procesu o nieważność małżeństwa - mówi mgr prawa kanonicznego Małgorzata Baran.

Kan. 1127 - § 1. Co do formy małżeństwa mieszanego należy zachować przepisy kan. 1108. Jeśli jednak małżeństwo zawiera strona katolicka ze stroną niekatolicką obrządku wschodniego, kanoniczna forma zawarcia wymagana jest tylko do godziwości; do ważności zaś konieczny jest udział świętego szafarza, z zachowaniem innych wymogów prawa.

Tylko te małżeństwa są ważne, które zostają zawarte wobec asystującego miejscowego ordynariusza albo proboszcza, albo wobec kapłana lub diakona delegowanego przez jednego z nich; a także wobec dwóch świadków, według zasad wyrażonych w następnych kanonach.

- Oznacza to ze zawsze w zwyczajnych okolicznościach, gdy nie ma trudności w udaniu się do kapłana katolickiego bez trudności fizycznych i moralnych, zawsze winien uczestniczyć kapłan - jako świadek urzędowy zawieranego małżeństwa oraz dwaj świadkowie zwyczajni dodaje Małgorzata Baran.

Takie wymagania stawia przed Młodymi Parami Kościół katolicki. Warto jednak wiedzieć, jak wyglądają śluby wyznawców innych religii. Oto kilka przykładów, które pomogą porównać formalności oraz atrakcyjność samych ceremonii w różnych wyznaniach.

źródło: wesele24.com

fotografia ślubna